Yokluğumun Resmi

Attığım her adım benden uzaktaBastığım her yerde yokmuşum meğerÇırpınırken “ben” denilen tuzakta“Ben” bana saplanan okmuşum meğer...

Aklım kumsal iken ben toz paresiÇıktıkça yükseğe alçalır oldum..Düşündüm, derdimin nedir çaresiSusarak konuşmak sonunda buldum...

Esrarlı vuslata bir adım kalaHasretin vecdiyle ben kement attımYürekte boğulmak ne güzel belaBattıkça kurtuldum çıktıkça battım…

Görünmez cevheri buldum diyerekKörlüğü kör ettim deli bir taşlaBilmeyi bilmeden bildim diyerekBoşluğu doldurdum dolu bir boşla...

Nasılların sebebini sorarkenSualimi cevapladım ‘niçin’deÇokluğumda yokluğumu ararkenYalnız kaldım yığınların içinde…

Satır satır böldü beni hecelerHer kırkımı kırka yardım savuştumBoşluğumu kucakladı gecelerSessizlikte gürültüyle boğuştum…

Var’da yoku haykırırken her sedaAklım ki, aklımı başımdan aldıO’na gidiyorum bana elvedaSonsuz olan sona bir nefes kaldı...