Uğur Arslan

Deniz Feneri

Sen Deniz FeneriHüzünlü bir kış günü başladı yolculuğunÇocukluğun yıkık kentlerdeVe kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.Okuma yazmayı öğrendiğinGazetelerdeki terör sayfalarıVe Haliç tersanelerinde korsanlarEvden çıkarken vedalaşırdı babalarla evlatlar...

Her sokağın başında anaların isyanı dururduVe günler kısa ama geceler uzun olurdu.Bir kurşun bir lirayaVe bir hayat bir kurşuna mal olur,Senin doğduğun yerlerdeİnsanlar can evinden vurulurdu.

Sen Deniz FeneriSarayburnu'nun dimdik delikanlısıYavuz zırhlısında deniz piyade eriYetmiş ikiye dört çakı gibi askerArkadaşının kaza kurşunu izini sırtında taşıyanVe giderken bıraktığı sevdiğini döndüğünde bulamayan...

Yıkar mı bizi bu sevda!Bir aşk delikanlıyı bozar mı be adam?

Hadi kalk!Eski günlerde olduğu gibiKaranlığa yine ışık yak!

Arka bahçedeki mahalle kavgalarındaKaşına sapan taşı geldiği günden beriHani kanına kanımı sürdüğüm o günden beriCan dostum ve kan dostumİster kalbine gömdüğün sevdamın aşkınaİster Allah'ın aşkınaKalk bir ışık yak ve bir kor düşür yüreğimizeSavaşmak ne güzel bir şey uğrunaVe yeniden âşık olmak...

Ve Sen Deniz FeneriSarayburnu'nun dürüst delikanlısıKalbine gömdüğün aşkınGönlündeki sevdan ve aydınlık gözlerinleSenin işin karanlığa korkuturcasına bakmaktıVe sana en yakışmayan şey ağlamaktı.

Deniz FeneriUnutmadık o günleriSevdamız yüreğimizde gizli kalırVe mahallenin kızına âşık olmakAyıp sayılırdıBir kıza âşık olmak bir de parkayı çıkarmak haramdıVe dünya dedikleri şey yalandı...

Paranın geçmediği günler vardı gençliğimizdeVe namerdin yıkamadığı mertliğimizSilah çekmek ve tespih sallamak değildi delikanlılıkTespihi çekmek, silahı saklamaktıYazık...Gün geldi delikanlılık kabadayılığa yenildiSonra üç kuruşa satılan sevdalar ve ucuz aşklarArtık senin işin değildi...

Sen Deniz FeneriSarayburnu'nun dik ve yitik delikanlısıNe geçmişten yükselen ağıtlar anlıyor seniNe de geleceğe satılan aşklar

Sen doğarken bir ölüm şaşkınlığıylaGökyüzüne uzanmış düşmanlık türküleriSuçüstü yakalanırken en güzel umutlarınGözlerini bir ihanet anında açmışlığınVe yakmışlığın gecenin karanlığına en derin aydınlığını

Hey Deniz Feneri!Parayla satın alınamayacak aşkların sevdalısıÇektiğin çileleri özenle saklıyorsun seyir defterindeSarayburnu'nun dimdik ve yakışıklı delikanlısı...

Gidiyorsun belki Deniz FeneriSana 'kal' diyemem giderkenSevmek kadar ölmek de kaderAma giderken bile ışığın yol göstersin kayıp gemilereGözlerin gökyüzünü aydınlığa bürüsünVe sen ölsen bile bir günNâmın yürüsünVe sen ölsen bile bir günNâmın yürüsün...