Uğur Arslan

Beni Sana Yönlendir

Telefon numaranı bana yönlendir bundan sonraArayan benden duysun sesiniBen anlatayım her günün, bütün ömrünün efsanesiniBütün hilelerini benden bilsinler seninBütün yalanlarını ben söyledim sevdalarınHer ayrılığın fâiliyim bundan sonraBen yalancı, ben zalim, ben kaçakBen sözünde durmaz, ben kazandığı gün çekip giden...Benden bilsinler; Ben her hikayenin katili.Gamzelerine astığın suçluluğu,Gençliğimin firâri fikrine yönlendirArayan benden sorsun tarihinin ağır günahlarınıBırak benden bilsinler bu ayaklanmayıBütün ipuçlarını bende arasınlar bu eyleminBende kurulsun adaletin mahkemesiYakınların çeksinler ipimiSen yine yalancı şahit, meçhul tanıkSen hep olduğun gibi kal yani.Sen yine bana ödet,Harcadığın bütün kıymetli değerlerin bedeliniBenden bilsin herkes hayata taktığın borçlarıBen bağladım masumiyeti haracaBen kestim bütün sevmelerin yüklü hesabınıAşkın sesini duyduğumda kaçacağım benBen bütün uyruksuz oyunların öz vatanıBen yalnızlığın acı sitemiBen eylemci, ben firâri, ben yok!Silah kullanmam hiç. Aldatırım benSen dünyanın bütün denizlerini, kuraklığının terkisine yönlendir bundan sonraÖzleyen bende baksın gözlerinin mavi demineBırak benden bilsinler sulak yerleşim bölgelerine giden toplu göçleriÇağların bütün savaşlarında beni yensinlerBende arasınlar dünyanın aşka açlığının ekolojik nedenleriniSen ölü kuşların kanatsız ruhlarına takılıp cennete git.Sen yine yalan söyle.Sen ihanet et her sevgiye yineSen kavgalarımın ilk tokadını atıp kaçıver kalleşçeSen sancı ol, deliliğimin koğuşu ol.Yokluk ol sen yineBenden bilsinler bu evin viraneliğiniBen yıktım duvarlarını bütün binalarınBen korktum yüreğimi açık etmektenKaçtım iste bir aşkın esaretine düşmektenKaçtım isteBütün gidişlerin sebebiyim aslındaBen korkak, ben deli, ben tokatçı.Ne kadar asil bir eylem de olsaBoyun eğilmez aşka!İçimde esaretin kütlesini duyumsadığım angeçerim verdiğin her güzellikten.Ben asırlık sevdaların kelepçesine tüneyenhain kusun ta kendisiyim.Sen en iyisi hiçbir şeyini yönlendirme banaSen en iyisi beni sırtımdan vurmakla kalYalnızca benden götürdüklerinden ibaret dur oradaYalnızlığımın bas ağrıları gibi kal aklımdaSen bana hiçbir şeyini yönlendirme sakınSen aslında kendini benden sakınHiçliğine alışmak mümkün gibiSigarayı bırakmak gibi yanialışkanlığını üzerimden silkelemekYani ilk gün çıkmıyorsun aklımdanİkinci gün daha çok özlediğim de doğruDiğer günlerin halini hatırlamıyorum bileBildiğim bir şey var lakin;hala ara sıra sigara gibi sabrımı yokladığım.Dumanımda bir görünüp kaybolduğumSen en iyisi hiçbir şeyini yönlendirme banaBatak sularımda devir durAra sıra ufkumda görünüp, kır dümenini sonraİnsanlığımın tarihine çektiğin bıçağı taşıyamıyor gururumYokluğuna alışmayı sanki daha hassasiyetli buluyorumSen en iyisi benden uzak durBen yalnızlığın acı sitemiBen eylemci, ben firâri, ben yok!Silah kullanmam hiç aldatırım ben! .