Bazen

Bazen çıkardımFenerdenHiç... ÖylesineÖnce kalbimeSonra ayaklarımaBırakırdımGideceğim yerin seçiminiVe bir kaç saat sonraUlaştığım yer hep aynı olurduEski cumbalı ahşap evlerin bulunduğuKesme kaya caddeli dar sokaklarÇocukluğum gelirdi buralarda aklımaBelki ondandıÖnlüğümHiçbir zaman bembeyazVe ütülü kalamayan yakalığımKendimden ağır okul çantamlaÇıktığım yokuşları, çıkmaz sokaklarıDolaşırdımBazenHer pazartesi sabahıVe cuma günleri esas duruşAvaz avaz çınlardı kulaklarımdaTürküm, Doğruyum, Çalışkanım...SonraOkul çıkışı simitçilerMacun ve pamuk helva fasıllarıİki buçuk liraya iki gofretVe bir gazoz içtiğim günlerVe top oynadığımızÇöplük bozması arka bahçeÇocuk olmak güzeldiÇocukluğunu yaşayabildiğin sürece...Çocuklar görürdümKendi küçüklüğüme benzeyenSokak aralarındauzaktan izlerdimVe izlerken çocuk olurdumİster istemezEskiden daha mı güzeldi herşeyYoksa çocuk olduğumuz için mi öyleydi.Ama birşeyler eksiktiBelki deEski renkler