Uğur Arslan

Bazen

Bazen çıkardımFenerdenHiç... ÖylesineÖnce kalbimeSonra ayaklarımaBırakırdımGideceğim yerin seçimini

Ve bir kaç saat sonraUlaştığım yer hep aynı olurduEski cumbalı ahşap evlerin bulunduğuKesme kaya caddeli dar sokaklar

Çocukluğum gelirdi buralarda aklımaBelki ondandıÖnlüğümHiçbir zaman bembeyazVe ütülü kalamayan yakalığımKendimden ağır okul çantamlaÇıktığım yokuşları, çıkmaz sokaklarıDolaşırdım

BazenHer pazartesi sabahıVe cuma günleri esas duruşAvaz avaz çınlardı kulaklarımdaTürküm, Doğruyum, Çalışkanım...

SonraOkul çıkışı simitçilerMacun ve pamuk helva fasıllarıİki buçuk liraya iki gofretVe bir gazoz içtiğim günlerVe top oynadığımızÇöplük bozması arka bahçe

Çocuk olmak güzeldiÇocukluğunu yaşayabildiğin sürece...

Çocuklar görürdümKendi küçüklüğüme benzeyenSokak aralarında

uzaktan izlerdimVe izlerken çocuk olurdumİster istemez

Eskiden daha mı güzeldi herşeyYoksa çocuk olduğumuz için mi öyleydi.

Ama birşeyler eksiktiBelki deEski renkler