Tarihin Satırbaşı

Çarmıhını sırtlanıp nereye böyle uzakdağın ardı kum deniziher kum dibi - bin tuzak.

Acın yere göğe sığmaznasıl taşıdın nasıl, kaç binler yıl, kaç halkdaha kaç binlere kaç devama.yorgunsun, gitme, dinlen birazbak kurtlar kan uluyor, kan soluyorve ağını geriyor her yana aksamçoktan kanat kapari, sabra durdu güvercinotur söyle, acelen ne dinlen birazsofrada değil pusuda beklenensin

Ben senden çok gitmeyi...*-Kılavuz kuşlar bos dondu gene-Buraların yağmuru kumdur, kum yağar geceylebense güneş saati kurarım, direnç döverim örstebu direnci sana hazırladım milat öncesiüstünde durur hala çekiç sesleri-Kılavuz kuşlar boş döndü gene-*Özlediğin sularda ben çok gezindiminci, ipek ve zencefil taşırdı, bindiğim kalyonlar benimfırtına yoktu, korsanlar yoktu, yoktu korkuo zamanlar o sulardan Poseidon sorumluydu.hangi limana varsak orda ilkbaharzaten o sularda her mevsim sanki ilkbaharher liman bir bayramdı, bir büyük şöleno bayramları aşkları su papirüse çizdim.-baktığın yöne göre değişirbir yani ikindi, obur yani şafaktır o resmin.-simdi nemde o kalyonlar, nereye kayboldularduru sulara ne oldu, öyle gün gündenneden sarardılar, neden karardılar.*Ben senden çok gitmeyim.Hem sonra evlere dolan ezgiler vardısabah rengiyle, hani o esintiylela minör, fa diyez, si bemol un an hasıcoşkuyla uçardı ya, kaplardı ya odalarıhani yolları, bulvarları, baştanbaşa havayıonlar nemde simdi, o ezgiler nemdenemde yağmur ormanlarıonları da çektiler giyotine.

Ben senden çok gitmeyim.*Dirimin serüveni kişiye özel derlerse de inanmamarada kol vurup tarihin satırbaşınamağara, çivi, hiyeroglif, tas kabartma, matbaabirer sayfa acarım da, her cağdan her boylamdanhersinde ortak paydaateş, barut, kan.

Ben senden çok gitmeyim.*Ey kaostan bu yana odağında yandığımız cehennemakkor olduğumuz malummalumhaddeden geçtiğimiz, gennice kurudu sular - varmadan okyanusainsanin insana kıyımı, insanin doğayaköle pazarları, sömürge halklar, açlık Afrikaaltın, petrol, uranyum, dolarcıvalı zar, hileli kumardaha kaç acı nemde büyüyorağı sevmiyorum çocuklar uçurtma koşsunlar.Çocuklar uçurtma koşsunlar - gökyüzüne vursun iş düzümlerisen çarmıhından çık, giy şu direnciyine gitmek ilk dersen, peki nereye?En yetkin ülke yüreği değil mi.