Sevdik İnsanı Halk

Gözlerin en eski sabah belkibelki o uzak deniz...ilk tarihe dikip taç beytiyürüdük kaç ışık yılı seninle biz.Bazen mühür bastık yıldızlara -dikey koşarak-bazen çekti ilgimizi dip sulardaki gizATLANTIS.Dağlar taşlar tanıktır, gökyüzü tanıkbir ünledik mi sekiz oktavı kırardı marsımızuzanırdı sonsuzaamabazen ağıt olduk kendimizesessiz.Sevdik insani halk halk -beyaz, kara, kızıl, sari-sevdik insan için olanı.Toprağa saban, mermere cançizgiye harf, çizgiye şayi kimliği kazandıraninsani sevdik.Sevdik:-Sizindir kara, hava, denizsizedir bu taşıtlarözgürce geziniz.-Ben geceyi gün eylerimbuydun elektriğiniz.-'Olmaya, devlet cihanda...'röntgen, lazer, xasılar, ilaçlar elinizin altında.-Ve siz konusun diyedir telefondünyanın obur yakasıylabakin ne rahat sığdı, tüm dünyaodanıza, televizyonla. -diyen insani ve nice dahalarnice dehaları sevdik.Sevdik aşkla -kutsadık tapmadan da öte.Amasevmedik asla savaşları silahları.

Simdi sen boynun büküp, soru oluyorsun yatartışmaya kapalı konulardayoktur soruların önemi;suyu sahraya, güneşi zindanlara sorma.

Sorma kula kul olmak hangi kitapta.Evrensel erdemi biçimlerken kalemilmi zulme, zulmü ilme sorma.

Sen Diyojen değilsin, bırak elindeki fenerisormayozluğa, yolsuzluğa, yobazlığa bu vize nemdenumudu sor banayeniden.

Gözlerin en eski sabah belkibelki o uzak deniz...Biz yorulmak bilmeyizbilmeyiz yorulmak bizyine insanayeni insanaGideriz