Gelme Sakın Perişan Olacağım

Öfkemin gülleridir, yağmura döner yüzünüküsüpp senin güneşineİçilecek bir kadeh schnaps nüyarim bıraktımGelme.Gölgeni yıkma yolumabocalıyorumKasırgalar yaratma öyle çılgıncaKorkulu soluklarda geniş olmak kimYaşadıkça yaklaşırım sandım - oysasuyun ateşle uyumsuzluğu gibisinKopabilir desem en ince yerindeGeçmişe uyanan gözlerininAteş gemilerini bir bu ürkütürSimdi uzaktan gülüp geçtiğim

Simdiuzaktangülüp geçtiğimNe mi çıkar güneş tutulmasındanNasıl mi çocukluğumBen o zamanlar da böyle üşürdümEvlerde kati yönetimli kuklalarçatışmalara hazırlar saygımıBeklediğim günlere daha ne kadarAnlatılmaz umutlara merhabaHatırlatma butun onları ve onlarıBenzer benim çektiklerimPeygamber Yusuf

Bir anda çağrışımlar yok edince zamanıUzaklaştıkça ölçülere vurması kolaylasanNasıl mi çocukluğumGeçti mi çocukluğumÇocukluğum mu - hiç yasamadığımBırakır her yerde kendini hüzneUnutmak pazarında en pahalıBuyruklar - buyruklar - buyruklarbuyruklar - itirazsız - hep bas uz reDüşünmekti ezen gözlerimi yükyanlıştı yanlış su benim korkularımürkerek birer mum gibiyöresi sönük.

Ve bir günyürüdüğünü her şeyinVe bir güneh iste nasılsakorkularımı bilinçle kovdumDur dediler dinlemedimKoştumİsyanım onlara oh ola.

Belki özüm orda diyeİlle de İstanbul dersenHırcın bir deniz bulacaksın kıyıdaSonra çok bunalıma itecek senikaranlığa kursunla yazılan teorilerve gölgelerin saygısız büyüklüğüaslına oranlaGerekirse açıp butun köprüleriYılma, yüklen şiirlereGücün Karmaca.

Kesin ayrılıklara yeni çiçek serpmeken duygulu serüveni yasarkengüneşi güldürse de arada birbuzulları çözmeye yetmezAbusunu yüreğime akıtan askındanyeni kavuştum kendimeyine ayırmaGeçitlerde yol vermez yabanlarDerim ki kimse aramadı böylesinekendini bulmak içinbenim kadar.

Benim kadar hiç kimseöyle ülke ülke dolaşıp...Uzun da olsa yollar ne çıkarsabrımı almışım yedeğimeNe çıkar uzatsa anılarahtapot kollarınıVarsayıp her şeyi hiçbir şeyeGiderim doğacak günlere.

Sen yine eskiden olduğu gibiZenci mızrakları havayı yırtarkenTam tamına katıksızMalraux'yu mu okuyorsun aksam üzerleriBağ bozumu türküler yakılano sancılı günlerinde dört mevsim-Hayli yakın eskidikçe onlar bana-Ateşleri yak da öyle okuÇünkü fenerini elinden alıyorlarDiyojenin.Geciken bir şey var güz sularındaBilmesem bahar belki diyeceğimArtık hiç olmadık yerlerdeyim senden uzakSöyleyemeden o çok ezberlediğimiDüşüncenin yorulduğu yerdenAcıyla bıraktığım o köşeyeyeniden dönmek miİstemem bırak- Çoğalan acılara yeni direnç nerede -Öz şiirlerin Tanrısal havasındaGelmesin eski aşklarYeni saltanatıyla.

Gelme sakin perişan olacağım.