İhtiyar Denizciler

I. madalyalar gibidir yüzlerikısık gözlerindebelli belirsiz bir ufuk çizgisiburunları ters dönmüşgemi pruvası sanki ovuştururlar ellerinde boşluğubir batıktan çıkma gemi çanınıtemizler gibiak damlı bir liman kahvesindemırıldanırlar gemi adlarınıyineleyerek susarlar sonramadalyaların dinginliğindekararlı ve sakindir yüzleri batan bir geminin ardındandurulan deniz gibi II. öğle uykusundan uyanan çocuklaramaceralarını anlatırlar - çocuklar bilirler aslındabiraz abarttıklarını - deniz kabarır gözlerinde öncealınlarında kara bulutlar toparlanırhazineli korsan öykülerinden önce suskuağızlarının kıyısındabir kılıç izi gülümsemesi mavi uzaklara albatroslar, yunuslarve beyaz bir balina eşlik edercebelitarıkta bulutlardan gerili yelkenlerinederin soluklarla rüzgar üflerlerama sonuna doğru boğulur sesleri derin bir suskuya gömülürleruzakta yatan bir batık gibi III. uzak limanlardan anlatırkendeniz fenerlerininingecede başdöndüren ışığıparlar gözlerinde bir gülümsemeyi hatırlar gibi - bilmem hangi limandan kalma - bir genç kızın bakir gülümsemesibir gülümseme kiköpüktendir dişleri yanaklarındauzak bir kumsalın sıcaklığı saklıpalmiyeler altında yatmış esmerdiri bir bedenin yalımıtuz birikmiş kirpiklerinde yangın ve onları beklemiş kadınları da vardırrüzgar sesleri ileyorgunlar şimdi IV. kıyı kahvelerinde görebilirsiniz onlarıege' de, akdeniz' de, karadeniz' deve bütün kıyılarında okyanusların madalyalar gibidir yüzleridingin ve kararlıdenize bakarlar öyle hüzünleburunlarında ters dönmüşbir gemi pruvası sanki hemen suyun yanıbaşındakoca bir denizi yitirmişler kıyılarda pet şişeleri, boş bidonlararasıra bir şişe gelirbeklenen bir mektup sanki yosunlanmış bakışlarında hatıralarhatıralar, hatıralarve hatıralarındauzak denizler var günbatımından sonra bulutları biriktiriptoparlanan fırtına var oralarda karada ölecek bir denizcinin hüznüeve dönerken yokuş başındaherhangi bir kıyı kasabasının