İhtiyar Denizciler

I.

madalyalar gibidir yüzlerikısık gözlerindebelli belirsiz bir ufuk çizgisiburunları ters dönmüşgemi pruvası sanki

ovuştururlar ellerinde boşluğubir batıktan çıkma gemi çanınıtemizler gibi

ak damlı bir liman kahvesindemırıldanırlar gemi adlarınıyineleyerek

susarlar sonramadalyaların dinginliğindekararlı ve sakindir yüzleri

batan bir geminin ardındandurulan deniz gibi

II.

öğle uykusundan uyanan çocuklaramaceralarını anlatırlar

- çocuklar bilirler aslındabiraz abarttıklarını -

deniz kabarır gözlerinde öncealınlarında kara bulutlar toparlanırhazineli korsan öykülerinden önce suskuağızlarının kıyısındabir kılıç izi gülümsemesi

mavi uzaklara albatroslar, yunuslarve beyaz bir balina eşlik edercebelitarıkta

bulutlardan gerili yelkenlerinederin soluklarla rüzgar üflerlerama sonuna doğru boğulur sesleri

derin bir suskuya gömülürleruzakta yatan bir batık gibi

III.

uzak limanlardan anlatırkendeniz fenerlerininingecede başdöndüren ışığıparlar gözlerinde

bir gülümsemeyi hatırlar gibi

- bilmem hangi limandan kalma -

bir genç kızın bakir gülümsemesibir gülümseme kiköpüktendir dişleri

yanaklarındauzak bir kumsalın sıcaklığı saklıpalmiyeler altında yatmış esmerdiri bir bedenin yalımıtuz birikmiş kirpiklerinde yangın

ve onları beklemiş kadınları da vardırrüzgar sesleri ileyorgunlar şimdi

IV.

kıyı kahvelerinde görebilirsiniz onlarıege' de, akdeniz' de, karadeniz' deve bütün kıyılarında okyanusların

madalyalar gibidir yüzleridingin ve kararlıdenize bakarlar öyle hüzünleburunlarında ters dönmüşbir gemi pruvası sanki

hemen suyun yanıbaşındakoca bir denizi yitirmişler

kıyılarda pet şişeleri, boş bidonlararasıra bir şişe gelirbeklenen bir mektup sanki

yosunlanmış bakışlarında hatıralarhatıralar, hatıralarve hatıralarındauzak denizler var

günbatımından sonra bulutları biriktiriptoparlanan fırtına var oralarda

karada ölecek bir denizcinin hüznüeve dönerken yokuş başındaherhangi bir kıyı kasabasının