Turgay Uçeren

Biri, Diğeri ve Bazılarına Dair Sayıklam ...

Adı içsesime bulanan onca kadının seslerindeonlarca ismimi hatırlarım

Ve her ölü imgenin boşluğunda birikmişo sesimi bırakmışlığım

isimlerini çağırdığımdasesimdeki o en sonuncu tınıuçsesidir bu kalabalık yalnızlığın.

Usul bir gölge gibiydi bazılarıtenimin yasemin terleyişini yavaşça buğulandıranve ardında ılık bir mazı serinliği bırakırlardı

Bazılarıellerinde Medusa’nın saçlarından kırbaçlar taşırdıyılankavi çöreklenişiydi tenimde soğuk ve sıcağınve ardında buz çiçeklerinin alevli üşümesi kalırdı

Varlığımın yegâne kanıtı bana katıldıkları kadardı:

Bu yüzden belki zaman içinde zaman zaman-sızımve onlarla öğrendim güllerin en güzel sızısını:En güzel gül kırmızı bir intihardı

Ve ben eksildiğim kadardım

Ah..Bazılarının zamanda uzayan suretiydim aynalardan aynalara eklediklerisırsız kalıncaya kadar sevdiler beni

İşte bu yüzdensırlardan esrarengiz bir sızıdır taşıdığımtenime dokunduğunda yeni biri

Ve aramak kendiniyeni bir gülün sensizliğinde;Ne zordurismine eklemek / eklemek sesinehiç tanımadığın bir gülün sessizliğini