Turgay Gönenç

Sevişen

Bembeyaz bir örtünün çok uzak bir ucundanUzanırken gövdem sana dipdiri,Sınırsız bir denizin göğunu hiç durmadanUçuşuyla kanatan bir kırlangıç gibiydi.

Ansıdıkça gövdemin o yaşlı erkeğini,Yorgun bir anı kalar bende sevişme izi...

Üşüyüp ürperdikçe yalnızlık sularında,Çekerdi yüzün beni kumsalına gövdenin;Sürgün verir, kök salar severken seni elim.

Ansıdıkça gövdemin o yorgun erkeğini,Yılgın bir anı kalır bende sevişme izi.