Yüzyılın Sonu

Bu bürümcük elbiseonu dokuyanın güzelliğini kattıasma bir gül gibibalkon demirine yaslanan bedenine.

Sana uzanıncaçatıdan düşen mor bir çavlana bulandımbegonvil yumağında uyuyup kaldım.

Sayılar geçti sıra sıraÜlkeler yarıştılar kömürde, çelikte-Herkesin ne çok silahı!Hiç kimse yarışmadıKimin daha çok gülü diye.Kim daha çok sever akasyalarıKim bekler portakalların çiçeklenmesiniYalnızca altında bir soluk için.

Elim seni içeri çekmeye çalışıyordu-Tekstilde Avrupa´yı giydiriyoruzOnlarca elbise dikerim her günNe bir elbisem var, bir erkeği çekecekNe asma güllü bir balkonum.

Kameralar hızla dolaştı kentlerin sokaklarındaYapılardan başka bir şey göremediHer şey alınıp satılıyorduGül bahçeleri bulunamadı.Döneklikten döndü Kautsky"Demokrasiden neden korkalım" dedikYüzyılın sonunda, yine başa döndükYıllar sonra ilk sevgiliye döner gibi

Duygularımız pek değişmedi amaSevgilimiz Dünya, çok hırpalandı bu arada.

Gözlerimi açtımSalonun ortasında koca bir çınardınHayatım dallarının altında gölgeleniyorduBir kedi yavrusunu sevmek içineğildin.