Turgay Fişekçi

Uzun Yol

Avuçlarımın arasında bir parça sudur yüzünAçık deniz rüzgarlarına bakanKuzey yamaçların çilli meyvalarındaAradığım

Bilinmez genlerin yüzdüğü göller içindeBir doğdum, Giritli bir ebenin ellerindeMor beyaz açmış afyon çiçekleriyleBeklediğim

Cennet cennetler içinde bitmiyor kapılarıÇıktığım ceviz ağaçları ardımdan bakanÇok gezdim, çok yitirdim dünyayıAyva turunç nar ortada kaldı

Peşimde üzünç bağlarının kırlangıcıRenkli çamurlardan yuvamız saçak altındaYanlış yerlerde bekledik güz güneşiniKimse şıra kaynatmıyor bu bağlarda

Nice derelerden su içtim geldim yanınaBakıp bakıp taşlarına niyet biçtimİzlerinin savrulduğu topraktaArdındaki yolu yitirdim sandım

Sonunda içte bir ışıkmış ömrün pusulasıSen yandıkça o da yanar bir yerindeGidecek yolun kalmadığında boşuna beklemeSorulara yanıt yoktur soğuk bir yürekte