Turgay Fişekçi

Saltak Cad.

Kızıma bir ev tuttumÖnü çınarlı, havuzlu bir mahalle kahvesine bakanArkasında çiçekli, ağaçlı bahçelerBir divan, bir yatak, bir masa, iki sandalyeBir de elbise dolabı.Bilgisayarını kuduk salonaBir de kitaplık taşıdım bizim işyerinden

Mutfak gereçleri aldı kendine-Ağız tadını bozamaz çünkü güçlükler-Kitaplarını, elbiselerini yerleştirdi, ilk yemeklerini yaptıBaşladı çalışmayaKutsal bir görevde gibiHiç kimsenin kendinden istemediği

Kimbilir ne okumalar bekliyor onu, ne deneylerTaptığım beyin kıvrımlarıKim bilir daha ne kentlere götürecek biziNe dünyalara karışacağız

Ben ardındaFenerini yitirmemeye çalışanKüçük, beyaz yelkenli.