Dilin

Dünyanın dönmesi gibidir, dilinin dönmesi ağzındaGündoğumları, günbatımları getirirUzun karanlıklar, beyaz geceler, mavi gök, yıldızlı gökDilinden yansır dünyama

Aksayarak çalışan bir makinadır hayatDurdu duracak duygusu verse de sürekli dönenSürüklenen ardında bir bedenin, inmeli bir bacak gibiAğzından çıkan sözcükler oluşturur hayat çizgimi.

Dilin sürçtüğünde, çözülür dizlerimin bağıDilin yuvarlanır, ben doğrulurumDilin, ağzımın sarmaşığı

Dilin bir lirin sesleri gibidir ardım sıra dolananGörmediğim, duyduğum bir kesinlik, adımı ananTurgay: Dilinden elde edilmiş en güzel ses

Diline giden bağlardır yaşadığım bütün şehirlerYürüdüğüm bütün yollar dilinin çizgileri

Yüreğimin telleri, bir ucu hep boşlukta kalanBağlanamayan bir türlü, bağların yalnız bağbanıYalnızca kendini kapsayan bir manyetik alan.

Dilinin dönmesinin her duruşu ağzındaGelip geçen bir şey midir yürek akıntısıAğızdan hiç gitmeyen yakıcı tütün tadı mı yoksa

Bir dil var sende dilimi bağlayanBir dil var bende dilini çözecek.