Elinden Tutun Günü

Günü elinden tutuyorumÖyle ürkekBen tutmasam karanlığa düşecekKaranlığa düşecek sevgilerKapılarınızı yalnızca nefret çalacak,

Ağır ağır yükseliyor bir davulun sağır sesiBirer birer düşüyor ağaçlar, orman seyreliyorTutun elimden, elimden tutun yoksaBu canavar sessizlik, bu yılgınlık, bu ölüm,

Sabırsız ayak sesleri ne toplaşıyor, ne dağılıyorKararsız külrengi bulutlar, ne zaman yağacak yağmurHani nerede yıldırımlar, gökgürültüleri neredeYalnızca bu sağır davulTenimde ağır ağırİşleyen bu hançer,

Günü elinden tutuyorumElim alev almış gibi yanıyorYanıyor karanlık, kızıl, koyu, et kokusu, kül ve kanKentin bacalarından savruluyor durmadanDurmadan, altından geçiyor köprülerinDurmadan sarıyor kuleleriDurmadan sızıyor caddelerdenBüyüyor, büyüyor, büyüyorBu canavar sessizlik, bu çılgınlık, bu ölüm,

Beynimin çıkmaz sokaklarındaGiderek artıyor çekiç sesleri.Yankılanıyor kentin alanlarındaTahtayı tutkuyla kucaklayan çivi,Yaşam, yükselen darağacının kollarındaUyuyan bir bebek gibiTabutunda sallanıyor.