Annelerin Genç Kaldığı Yer

Bütün ağlamaların dinmesi gerek bir şiiri yazmak içinÇünkü duyguların dinlendiği yerde başlar şiirSevginin üşüdüğü yerde yazı, çocukluğun bittiğiVe hep genç kaldığı yerde annelerin.

Soluk pencereleriyle o eski evimizinŞimdi asırlar öncesinden hiç dinmeyenAralık kalmış kapısında, biriken karlarınDonmuş sıcaklığı bu, yürüyen usulca yüreğime.

Anne işte ben o çocuğum, yüklerin tepesindenSenin şarkında ürperen o ince bedenimDışarda karların büyük heykellerle dövüştüğüBillur penceresinde çizilen, silik düşüncelerin.

Sana bakardım odanın hangi köşesindenBir resim takılmış gözlerime, belki gerçekSen en mutlu anların resmini çizerdin.Dudaklarında ürperen sessizliği o eski çinilerin.

Şimdi görüünmez pencerelerini ovuyorum tozlu anılarımınDışardayım, kar yağıyor, anne üşüyorumİçeri al beni, kollarınla sar, ısıt bedenimiO eski odada, yüklerin tepesinden düşüyor, düşüyorum.

Bütün ağlamaların dinmesi gerek bir şiir yazmak içinÇünkü duyguların dinlendiği yerde başlar şiirSevginin üşüdüğü yerde yazı, çocukluğun bittiğiVe hep genç kaldığı yerde annelerin.