Kanıt

yalnız çığlığım var elimde yokoluşu kanıtlamak için

dengede tutmak için aşkın ve kurtuluşun cesaretiniunutulmaz ki senin şakaların terazisindehep acının kefesinde dara olduğunaşkı tadışın rakıyı yudumlayışınsusmayı küsüşün sesi ünleyişinanımsanır her eflatun düşüneyalancı ama yeni bir aşkı yakıştırdığın

behçetim don değiştirmiş hezarfenimçıkarmış yüreğinin kanatlarınımadımak'ta uçmaklığa kavuşur

söyledikçe sır tutmaz aynalarele veriyor kimliğinikoşuyor kış tozuyor baharbitiyor güz kavuruyor yaz yakıyorkırılıyor boynu kuğuların pervanelerinhasretlerin metinlerin asaflarıngösterdikçe gizi yitiyor görüntülerdekirletilen insanlığın

behçetim don değiştirmiş hezarfenimçıkarmış yüreğinin kanatlarınımadımak'ta uçmaklığa

biliyorum gülüşün deprembiliyorum haykırışın boransusturur. ama ya acıyıbiliyorum soluğu cana can verir, olsun! durnasıl da yakışıklıdır gözleri: giritli, göçmendudakları çarpışırken dilinin erdeminedişleri şahmeran kalesinin temel taşlarıdüşleri, ne de olsa askeri bir tıbbiyeli, eyy!

behçetim don değiştirmiş hezarfenimçıkarmış yüreğinin kanatlarınımadımak'ta

sen ki görkemli voltanı atarkentutulur kapıları insanlığın ve umarsızlığınbelki bir unutkanlıktır kalır: kardeşlikpasaportunun ritsos'la paylaşılmasıbiliyorsun yaşam yaşatmaktırkanın dolaştığı her yerde ve insanlığıkimin gücü yeter 'yangında ilk kurtarılacaktır' demeye

behçetim don değiştirmiş hezarfenimçıkarmış yüreğinin kanatlarını

(çıkarınız yüreğinizi

bu ülkenin sahibi kim: bilmiyorumben acılarelininkini: biliyorum)

behçetimağabeyim

kendi çığlığımdır ancak ses veren çığlığıma