Histeri

o kahkayla güldüğünde, onun kahkahasına bulaştığımınve onun bir parçası olduğumun farkına vardım, onundişleri yalnızca rastlantısal yıldızlar olduğu zamana kadar,talim yapan bir manga yeteneğiyle. Kısa kesilen soluklarıniçine çekildim, her bir an süren iyileşmede içe çekilen,kayboldum en sonunda karanlık boşluklarında onun gırtlağının,çürümüş dalga dalga yayılan göze gözükmeyen adalelerle.oldukça yaşlı bir garson titrek ellerle yayıyordu acele acelepembe ve beyaz kareli bir masa örtüsünüpaslanmış yeşil demir masanın üzerine, diyerek:” Eğer hanımefendi vebeyefendi almayı arzu ederlerse çaylarını bahçede,eğer hanımefendi ve beyefendi almayı arzu isterlerse çaylarını bahçede.”karar verdim eğer onun sallanan memeleri durdurulabilseydi,öğle sonrasının birtakım kırılmış parçaları bir araya getirilebilirdi,ve bir noktada topladım dikkatimi titiz inceliklebu son erişe.