Thomas Stearns Eliot

Ateş Töreni

Irmağın tentesi çökmüş: damar parmaklarıylaSon yapraklar kavrayıp gömülür ıslak setlere. YelArşınlar kavruk ülkeyi duyulmadan. Su perileri gitmiş.Nazlı Thames, usulca ak, bitinceye kadar türküm.Üstünde ne boş şişeler, sandviç kağıtları,Ne ipek mendiller, karton kutular, izmaritler,Ne de başka izi yaz gecelerinin. Su perileri gitmiş.Ve dostları, kent kodamanlarının aylak mirasçıları,Gitmişler, adres filan bırakmadan.Leman gölünün kıyısında oturdum da ağladım.Nazlı Thames, usulca ak, bitinceye kadar türküm,Nazlı Thames, usulca ak, sessiz ve kısadır sözüm.Ama ansızın soğuk bir yel ve duyarım ardımdaKemik takırtıları ve kikirdemeler, kulaktan kulağa.Bir sıçan otların arasından usulca süzüldüYapış yapış karnını toprağa sürterek,Avlanırken ben durgun sularında kanalınHavagazı fabrikasının ardında, bir kış akşamı,Aklımda kral kardeşimin uğradığı deniz kazasıVe kral babamın ölümü, ondan önce.Aşağıda ıslak toprakta çıplanmış ak gövdelerVe basık ve kuru tavanarasındaki kemikleriYıllardır takırdatan ayaklarıydı sıçanların.Ama ben ardımdan, zaman zaman, duyarımKorno-motor seslerini ki getirirler nasılsaSweeney'i Mrs. Porter'a baharda.