Şafağın Demircisi

-I-demiri yaman çekiçlerdi amcamben kavları ocağa ekerdimterlerdi ergenliğini şafakkömürler nar koparıp sağılırdıvişne soyunurdu demirin tavındaboşlukta değişim maviyle tüterdiköpürürdü maşanın ucuda güneşkörük coştukça/tan kızıllığı solurdukusardı demir pasını/sonraben kömürleri yakutla süslerdim-II-demiri gözyaşlarıyla silerdi amcamben yalıma havalar yüklerdim/usulcademir kanayıp içime sinerdiorda/ipince dalbileklerimle koşardımbeynimde şahan yılkıların düşü/sonrayılkılar ah/ah beni düşürüp giderdi-III-halk dağlarının ergin demircisigeceyi düğümler/açardı kapıyı tanlaher geçen günden kıvılcım alırdıkyakutlar akıtırdık sürenin birikimineher seher şafağı göğsünde üretirdiher seher geceyi ergitirdi amcam