Günbatımı

Ciğerlerimde Chicago'nun kara endüstri tozları hâlâ,yolun sonuna doğru otobüsün dinç bir mart sonubuğulu penceresinde kırmızı kanaryalar gördüm;ufukta oynaşarak yitiyorlardı.Dudaklarında ilkyaz tohumlarıyla delikanlı bir yel. Yorulan kanatlar, durulan gökyüzü.bu günbatımında bir İstanbul eksikti.ne demek istanbul eksik olur mu öyle şeyolur mu siz söyleyin serseri yağmurlar zehiryağmurları umut açları ikiyüzlü topraklar sizsöyleyin biç eksik olsun olur mu İstanbulgitmeli gidip getirmeligidip görmeli işitmeli dokunmalı tatmalıkoklamalı duymamalıgidip sarmalı uzanan dost kollar veminareleri ve yoksul tepeleriboğaza karşı ayılıpbağıra bağıra ağlamalıyımgözaltlarımda Chicago'nun korkak intihar rengi.gitmek istiyorum.anamın bereketli ellerinden öpmek istiyorum.ilkyaz Sheboygarı'a nazlandı bu yıl;Hasret beni bağlamadı hiç bu kadar.