Sevgili Öğretmenim

SELAHATTİN ÖĞRETMEN

Kırık köyünün büyük beyaz okuluna,Pencerelerden bir baktım,Selahattin öğretmenin sesi geliyordu.Öğrenciler taş kesilmiş dinliyordu.Neler diyordu, o duvarlar biliyordu.Kımıldamadan öyle kaldım,Okula güneş vuruyordu.

O, karşımda dinlendiren aydınlıkGönlüme vuruyordu bir parçasıDüşüncemi tuttum, açıklara saldım.Bir at koşar gibi çayırlardaSelahattin öğretmen koşuyordu.Köyün kara toprak evleri,İlerde her şeyden habersizKendi hayatını yaşıyordu.