Saptayım

Kentin saat beş kalabalığındaKırsal yalnızlığımı yaşıyorumHiç bozguna uğramamış gibiDevinimli gel-gitlere karşıNasıl duruyorum şaşıyorum

Kaypak bir yer ayağımın altındaKendimi tutmasam akıp gideceğimBunca sesler, renkler, ışıklarGizli karanlığımın arkasındaBir ucundan usulca açıyorum

Bu karmaşa baş döngüsüSürekli bir saptayımNe çok uğraş verdim bilsenizGidecek başka yer olmayıncaTutup kendime kaçıyorum