Yalnız

Yalnızlığı hiç bilmeyeceksin.Kuytular, tanrılarındır.Çağlar ve sınırlar ötesindenSana hep seslenecek can çekişen kurbanlar.Hangi ıssızlığa varsançağrışan açlar bulacaksınBaşaklar sallanırken tâ uzaklardaAltın ve hayırsız,Yaşamak yorgunu açlarBir kapkara iman gibi davet edecekSeni görkemli beraberliğine.

Yalnızlığı hiç bilmeyeceksinKorkular, tanrılarındır.Bir ülkü uğruna kurban düşen yiğitler var:Can yoldaşı, kan kardeşisin onlar içinBir yaman türkü söylüyorlar sana.TarihKahraman sesleri hep boğmuş bir cellatDün, bugün ve yarınEn uzak güneşlere türküler yakanlar,Bir coşkulu isyan gibi davet edecekSeni görkemli beraberliğine.

Yalnızlığı hiç bilmeyeceksin.Tenhadaki lanetli sular, tanrılarındır.Ve bilir belki yaşlanan ırmakGölge olmak değil onun yazgısı,Baş eğmemek, yiğitçe haykırmak;Gölden göle, dağdan denizeÖzgür akarak bentleri kırmak…Kör kuyular, tanrılarındır.Bilge olmaktır ırmağın yazgısı,Sormağı bilmek yanıtsız soruyu.Susmağı bilmek ve coşup durmağı.Köhnemiş dağlara, ham meyvalaraTaze bir ses taşıyıp bir yeni çağ açtırmak.Akıp giden bir akıldır ölüm,bilir bunu su.Toprakta hep ezilse de aşkın uğultusu,Çağıldayan o ölümsüz pınarlar, ummanlardavet edecekSeni görkemli beraberliğine.

Yalnızlığı hiç bilmeyeceksin.Aşkı sönük uykular, tanrılarındır.Sen öyle soylu ve günseviler yarattın kiSevgililer, tek bir ağaç olmağaCan atan güçlü bir orman gibi davet edecekSen görkemli beraberliğine.

Yalnızlığı hiç bilmeyeceksinBin gözle bakıp okşadığınAçlar ve yiğitler, yoksullar ve sevenlerSönmek diye bir yazgıya başkaldırarak,Susarken yaman türküler söyleyenGüneşler gibiDavet edecekSeni görkemli beraberliğine.