İçerden Işıyabilmek

Senin gözlerin maviNerden ve ne sürem baksanYıkanır göğün çividi.

Bir filinta genç asılmış gibi acılı bir geceBir dağ ozan öldürülmüş gibi allak bullak.Kanara kaçkını bir suskuUyusam, kirlenecek uyku.

Ve yakılmış kitap külü döküklüğünde bir duyguÇiçek ezmiş pis bir pabuç gibi umursamaz, kör.Işığın kötücül bir uruLamba, bir en deligöz namlu.

Duvar delen bir bungunluk, ama içim yeşil başakBin demire baskın işte benim evrensığmazlığım.Ak bir alın, silen korkuyuBir sevgi, ışıyan tan boyu.

Senin gözlerin karaNerden ve ne sürem baksanYıldız ağar karanlığa.