Güvercin Kasapları

Yel ulur kar tozdurur bir kışYazı yabanda şu sıra içimiz.Oysa sevmelerin ustasıyız bizBir de alçaklıklarla kavganın.Alıcıkuş kesiliriz ve de ense kökündeGöğsümüzdeki o sıcak güverciniKara dirgen elleriyleBoğmaya kalkışanların.

Neden, güvencin kasapları, barışımıza kan bularsınızÖyle kötüsünüz kiİki gözden dört ölüm bakarsınız.

Tabanca gibidir tabancaSevgilenmemiz de vuruşmamız daYa yürek dalında patlarYa da bir alın çatında.Ne ki çok kez dalaşmaktansaAcıdan yükünü tam almışGüçlü bir katır gibiVururuz yalnızlık yokuşumuza.

Neden yolunuz bu denli ıramış güzelliktenÖyle bataklıksınız kiBir çiçek düşü bile geçmemiş içinizden