Kenar

Kadın mükemmeliğe eriştiÖlüBedeni bir zafer gülümsemesi takınmışBir Yunan gerekliliği yanılsamasıTuğunun kakmalarında akmakta,ÇıplakAyağı konuşuyor adeta:Yol buraya kadardı, artık bitti.Her ölü çocuğa beyaz bir yılan dolanmıs.Artık boşalmiş,Küçük süt fışkırtıcılarina da birer tane.Katlayıp kaldırmıs onları geri vücudunaBozulmaya yüz tutan bir bahçedeGece çiçeklerinin tatlı,Derin boğazından gelen kokular kanarkenKapanan bir gülün yaprakları gibi.Ayın üzülmesine gerek yok,Kemikten kapşonunun içinden bakıyor.Böyle şeylere alışkındır o.Karalıklarını takırdatıyor ve peşinden sürüklüyor.