Bayan Lazarus

İşte yine yaptımHer on yılda birBöyle bir tane beceririmBir tür ayaklı mucize, tenimBir Nazi lamba siperliği kadar parlak,Sağ ayağımTüy kadar hafifYüzüm ifadesiz, incecikYahudi kumaşından.Çözün kundağıAh, sevgili düşmanım.Korkutuyor muyum? –Burnu, göz bebekleri, 32 dişi yerli yerinde mi?Acı nefesiErtesi gün yok olacak.Yakında, çok yakındaVahim bir öldür gücüEvimde, etimde olacakVe ben işte gülümseyen bir kadın.Daha sadece otuzunda.Ve kedi gibi dokuz canlıyım.Bu Üçüncü Sefer.Ne lüzumsuzlukOn yılda bir imha.Bu ne çok iplik.Çekirdek yiyen kalabalıkİtişir içeri görmek içinEllerimi ayaklarımı çözmelerini –Muhteşem soyunmalar.Baylar, bayanlarBunlar ellerim benim,Bunlar dizlerim.Bir deri bir kemik olabilirim, farketmez,Ben de onlardandım, tek tip kadın işteİlk seferinde on yaşındaydım.Kazaydı.İkinci seferinde istedimBitirip gitmeyi ve hiç daha dönmemeyi.Üstüstüme kapaklandım.Tıpkı bir midye gibi.Tekrar tekrar bağırmaları gerekti çağırmalarıVe üstümden ayıklamaları inci gibi parlak yapışkanSolucanlarıÖlmekBir sanattır, herşey gibi.Özellikle iyi yaparım.Bir ölürüm ki, cehennemden gelir gibi olurum.Bir ölürüm ki, adeta hakikaten olurum.Sanki gider gibi bir davete.Bunu yapmak çok kolay bir hücredeÖlmek ve kımıldamamakÖlüyü oynadığım tiyatroda sıranın gelmesi gibiGüneşli bir günde geri gelAynı yere, aynı yüze, zalimEğlenen çığrışlara:‘Mucize! ’İşte bu yere yıkar beni.Ama bir bedeli var.Yara izlerime bakmanın, bir bedeli var.Kalbimi dinlemenin —-Hakikaten çalışıyor.Bir bedeli var, çok büyük bir bedeli var.Bir sözün, veya bir dokunuşun.Ya da biraz kanımı akıtmanın.Bir tutam saçımın veya elbisemden bir parçanın.Eee, Herr Doktor.Eee, Herr Düşman.Sizin eserinizim ben,Paha biçilmez,Altın topu bebeğinizimBir çığlığa eriyenDönüyorum ve yanıyorum.Gösterdiğiniz alakaya aldırmadığımı sanmayın.Kül, kül –Külü eşele bak.Etten kemikten eser yok—-Bir kalıp sabunBir nişan yüzüğüAltın bir diş.Herr Tanrı, Herr ŞeytanSavulunSavulun.Küllerin arasındanDoğrulurum kızıl saçlarımlaVe çıtır çıtır adam yerim.Çeviren: Enis Akın