Babacım

Yapma, yapma, artık yapmaBunu bana, ayakkabı kara.İçinde yaşadığım bir ayak olarakOtuz yıl boyunca, zavallı bir beyazlık,Güçlükle nefes almaya cesaret ettiğim veya hapşırmaya.Babacım, seni öldürmek zorundaydım.Ben bir fırsat bulamadan önce sen öldün –Misketle doldurulmuş gibi ağır bir çanta dolusu Tanrı,Ürkütücü heykel, ayak baş parmağıBir San Fransisko fok balığı kadar kocaman.Ve acayip Atlantikte bir kafaFasülye yeşilinin mavinin üstüne yağdığı yerdeGüzel Nusret'ten uzak sularda.Seni iyileştirmek için dua ederdim.Ach, du.Alman dilinde; Polonya kasabasındaSilindirin altında ezilip dümdüz edilmişSavaşlarla, savaşlarla, savaşlarla.Ama kasabanın adı çok sıradan dediPolonyalı arkadaşımEn az bir iki düzine kadar vardır aynısından.Demek ki hiç bilemeyeceğimNereye koyduğunu ayağını, kökünü saldığını,Seninle hiç konuşamadım.Çene kemiğime sıkıştı kaldı dilim

Sesim bir kablonun içinde kısıldı.Ich, ich, ich, ich.Zorlukla konuşabiliyordum.Her Almanı sen sandım.Ve bu lisan kırıcıBir makina, sanki bir makinaBacasından atıyor beni bir Yahudi gibiDachau, Auschwitz, Belsen'e bir Yahudi gider.Yahudi gibi konuşmaya başladım.Belki de bir Yahudi'yim ben.Tirol'ün kar'ı, Viyana'nın açık renkli birasıNe çok saf ne de gerçek.Çingene kadın anam ve tuhaf şansımlaVe Tarot kutumla, ve Tarot kutumla.Gerçekten belki de Yahudi'yim ben.Ben Sen'den hep biraz korktum,Senin Nazi Hava Kuvvetleri'nden, agularından,Ve jilet gibi bıyığındanVe ari gözlerinden, parlak mavi.Panzer-adam, Panzer-adam, Ey Sen –Allah'la boy ölçüşen bir gamalı haçÖylesine karasın, gökyüzünden hiçbir çığlık sızmaz içeri.Her kadın bir faşiste tapar,Suratta çizme, senin gibi birAcımasızin, acımayan acımayan kalbi.Kara tahtanın önünde duruyorsun, babacım, öyleceBendeki resminde,Ayağın yerinde çenede bir çatlak inceAma bunun için daha mı az şeytan? Değil, hayır değilKırmızı temiz kalbimi ikiye bölenKara adam daha beyaz hiç değilSeni gömdüklerinde on yaşındaydım.Yirmisinde ölmeye çalıştımDönmek için geriye, geriye, geriye sanaKemikler bile idare eder sandım.

Ama beni çıkardılar çuvaldan,Ve parçalarımı zamkladılar birbirine tek tek.O zaman anladım ne yapmam gerektiğıni.Senin bir maketini yaptım.Meinkampf bakışlı, kara giysiler içindeBir adam raflara ve vidalara aşık.Ve evet dedim, kabul ediyorum.İşte babacım, sonunda ben bittim.Kara telefonun hattı kökünden kesildi,Sesler kablolardan kıvrılarak geçemez artık.Bir adam öldürseydim, iki adam öldürmüş olacaktım –Kendisini sen olarak tanıtanVe bir yol boyunca kanımı içen vampir,Yedi yıl boyunca, doğrusunu istersen.Babacım, artık sırtüstü yatabilirsin.Şişko kara kalbine bit tahta parçası saplı olarakKöylüler zaten seni hiç sevmemişlerdi.Mezarına topuk vuruyorlar, üstünde dans ediyorlar şimdi.Hep biliyorlardı zaten senin sebep olduğunu bütün kötülüklere.Babacım, babacım, adi herif, bitirdin beni.