Ayna

Gümüşüm ve aynen. Yok önyargılarım.Ne görürsem ben, yutarım aniden.Tam olduğu gibi, sevgiyle ve nefretle puslanmamışZalim değilim ben, doğrusözlü yalnız —Küçük tanrının gözü, dort-köşeli.Çoğu zaman zıt duvarda düşünceye dalarım.O pembedir, çillerle. Ona o kadar uzun süre baktımSanırım bir parçasıdır kalbimin. Fakat o titreşir.Yüzler ve karanlık ayırır bizi yeniden ve yeniden.

Şimdi bir gölüm ben. Bir kadın eğilir üzerime.Erişebilecek yerlerimi araştırarak o gerçekten nedir diye.Sonra o yalancılara döner o kadın, mumlara ya da aya.Arkasını görürüm onun, ve onu içtenlikle yansıtırımO bana gözyaşlarıyla ve ellerden bir koşuşmayla karşılık verir.Ben önemliyim ona. O gelir ve gider.Onun yüzüdür her sabah karanlığın yerine geçen.İçimde genç bir kızı boğdu o benim. ve içimde yaşlı bir kadınYükselir ona doğru, berbat bir balık gibi, günbe gün.