Süreyya Berfe

Sevgili Arkadaşım

1.Gözlerinin rengi gibiYüreğinin rengi gibiSaçların da kendi renginde

Ama ben, ellerini gördüm önceToplayan, düzelten, onaran elleriniDokunduğuna soluk aldıranTelâşlı, usta, sevecen ellerini

Geç anladım ve inandımHer gün daha çok inanıyorumEllerin, güzel işlerin karıncasıEllerin, ellerden bıkmış ellerime sığınak

2.Yüzünün rengi gibiDudaklarının rengi gibiSaçların da kendi renginde

Ama ben, özverini gördüm önceİçinden çavlan gibi dökülen özveriniHep koşan, yürümeyi bilmeyenHesapsız, gücendirmeyen, saydam özveriniNeye uzansa diriltenSusan, hüzünlenen, sıcak özverini

Geç anladım ve inandımGün gün daha çok inanıyorumÖzverin, güzel işlerin arısıÖzverin, sözcüklerden yılmış kafama barınak

3.Derinin rengi gibiSesinin rengi gibiSaçların da kendi renginde

Ama ben, seni gördüm önceGülen, yaşayan, bilen seniKörpe bir söğüt dalı gibi çırpınanDurduğu yere can verenGönüllü, duyan, seven seni

Geç anladım ve inandımŞimdi daha çok inanıyorumSen, hayatın ablasıSaf olan her şeyin mayasıSen, eşyalardan usanmış kalbime dayanak

4.Sevgili arkadaşım benimSana 'sevgili arkadaşım' diyorumBudur, bizim anladığımız sevdanın tanımıİşte sana bir aşk şiiriİçinde 'sevgilim' sözcüğü geçmiyorsaSuçun yarısı seninÇünkü, ben de bize yaraşanların sözcüğünü değilKendisini seviyorum senin gibi