Bize Kadar

İşte bir gün ki eskilere benzemeyenBulutların saçları bile suda.Bu yeri, bu renkleri, bu zamanıBaşkaları da gördü Karya’da,Çilelerin yumağında yaşamı seven.

Belki aşktı… ölmüşlüğü yırtarakYatağına çekip alan seni beniBildik saat koyverince dümeniMevsimler gibi döndü dünyadaKaç kadırganın peşine düştüğü merak.

Belki elimizde kalandı eskilerdenEzgiye vurmuş duyarlıklar gibi.Kırbaçların gizlendiği köşelerdeDoğanın bile çok gördüğü özgürlükleriKendine dönerek gönlünce seslendiren.