Şükran Kurdakul

Acılı Bahar

İpini kopardığım yılların ötesindeBir cigara içimi konaklamak isterkenDüşlerimin haziran denizleriVurur kayalara, dökülür kayalardanHangi dalgaya tutunmaya çalışsamNereye çevirsem gözlerimiŞaşıyorum kendi kendimin ardından.

Neredeydi, nasıldı, ne zamandıDüşlerimin çizdiği unutulmaz yollardanGörülmemiş sanılarla geçip gittiğimTutkuların mevsimlik çiçekleriKokulardan kokulara uçururken beniAvucumda bir özlem susuzluğu kaldıSes gibi, ışık gibi ölümsüz duyarlıklardan.

Arasaydım, arardım bütün bileşimleriGizlerinden, giysilerinden soyutlayarakNe sorular sorardım düşünüyorum daPencereme yansıyan yaz akşamlarındaEvreni koynuma almışım gibiYaratsaydım, yaratırdım belkiEn güzel öpücüklerle dudaklarından.

İpini kopardığım yılların ötesindeYalnızmış gibi bir umarsız, bir duygusalAcıya düşmenin son resimlerindeSırçaköşkler, masallar, varsayımlarBir bir yıkıldıkça böyleEllerim bilekten koparılmış gibiCanımın hiç istemediği bir yereAkıp gidiyorum damarlarımdan.

Temalar