İmbat

Devirdim sayfaları! gönlümde yine hüzün var.Kaçmak! oralara kaçmak! Nasıl da mutlu kuşlarGöklerde köpükler arasında kanat çırpmaktan!Denizde ıslanan yüreğimi bu yolculuktanHiçbir şey durduramaz, ne gözlerin yansıttığıO yaşlı behçeler, ne lambamın sürgün ışığıAklığın savunduğu boş kâğıda bakıp duran.Ne de emzikli gelin bebeği doyuran.Gideceğim! Ve gemim doldurup yelkenleriniKalkıyor, götürmek için o ülkelere beni!Hüzün bu, acımasız umutlarla aldanıyor,Sallanan mendillere yine inanıp kanıyor!Fırtınaları çağıran şu direkler, kim bilirRüzgârların gömdüğü o batık gemilerdendir,Şimdi ne direkleri ne adaları kaldı...Boş ver kalbim, dinle tayfaların şarkılarını!

Çeviri: Erdoğan Alkan