Uzun Anlardan Sonra

Uzun anlardan sonraPenceremin boz ağacında bir yaprak yeşerdiVe yeşil bir esinti uyuyan hücrelerimi titretti.Ve ben henüzTenimin köklerini rüyaların kumlarına sokmamıştımKi yola çıktım.Uzun anlardan sonraBir elin gölgesi vücudumun üzerine düştüVe parmaklarının titreşimi beni uyandırdı.Ve ben henüzKendi yalnız ışınımı,İçimin karanlık uçurumuna atmamıştımKi yola çıktımUzun anlardan sonraSıcak bir ışın saatin donmuş gölüne düştüBir çapa geliş gidişini ruhuma döktüVe ben henüzUnutkanlık gölüne kaymamıştımKi yola çıktım.Uzun anlardan sonraBir an geçti:Penceremin boz ağacından bir yaprak düştü,Bir el gölgesini vücudumun üzerinden topladıVe bir çapa saatin gölünde dondu.Ve ben henüz gözlerimi açmamıştımKi başka bir uykuda kaydım.