Başlangıcın Çağrısı

Kim beni çağırdı: sohrab!Tanıdık bir sesti, havanın yaprağı tanıdığı gibi.Annem uykuda,Menuçehr, pervane; belki de tüm şehir uykuda.Haziran gecesi, bir ağıt gibi, usulcave soğuk bir esintibattaniyenin yeşil kenarından uykumu yıkmakta.Ayrılık kokusu var havada;yastığım sığırcık kanatlarının şarkısıyla dolu.Yeniden sabah olucak vesu ile dolu bu kabın üzerinegökyüzü gelecek.

Gitmeliyim bu geceben bütün açık pencerelerden bu bölgenininsanları ile konuştum,ama zamana benzer, tek kelime bile duymadım.Hiç kimse aşk dolu gözlerle toprağa bakmadı.Hiç kimse bahçenin görünümüne tutkun olmadı.Hiç kimse bahçedeki küçük kargayı ciddiye almadı.Kederliyim; bir bulut gibi.Gitmeliyim bu gece.Sadece yalnızlık gömleğimin sığacağı valizialıp gitmeliyim, bu gece.Yaşlı çınarların olduğu bir yere gitmeliyim.Yine birisi beni çağırdı: Sohrab!Ayakkabılarım nerede?