Layya - üç

Layya - üçşehir yorulmuşbir kırık testisulara vedayolumu kestiağlayan bir kuşdağlara vedasıla kül olmuşbir rüzgâr estiin cin elvedasevda bir sistikaldı arkadaleylak yok olmuşnevrûz dağlardagüzel bir histişimdi kurumuşdeme hevestibir aşktı layyaiçime konmuşistanbul bir gece ve bir garip düşölüler mezardan kalkmış gibiydiyürüyüş yürüyüş yine yürüyüşyaklaşan mahşerin sırlı eliydiunutmam geceydi ve tam bu saatbir kadın köprüde öksürüyorduşahlandı içimde saklı duran atkadın suna olmuş ve yürüyordune bir rüyaydı bu ne hayalettigördüm bizzat gördüm ve koşuyordumkaba sığmaz bir ruh bir tutam ettiruhuyla layyanın konuşuyordumvarınca köprünün tam ortasınakaybolmuştu layya öylece durdumkurşunlar doldurdum azap taşınaişte tam orada kendimi vurdumbir çift göz ve deniz kana bulandıdepremler içinde şiir ocağımuykudaymış meğer bu ölüm andıuyandım büsbütün kayıp yatağımvurulur tutkular birgün arkadantükenir gençliğin kara sevdasıkahpeler çekilsin artık aradankana bulanmasın aşkın duasıbir mektup çığlığı her gece vedauzakta uzakta köy bülbüllerikaçmak gibi belki ağlamak ya daminnacık gencecik kızın güllerikararan yanıma bir dünya düştüaç bana ey şiir ilk yüzlerinikalbe dilim dilim bir rüya düştüdiyemem diyemem ilk sözleriniaşklar ki azaptan ve demet demetbir azap için mi öter bülbülleryaklaşan seslerin içinde hasretaçıyor bu hasret içinde güllerbeni ey tanrım de aşklardan yaratbir bengisu gönder çıldırıyor aşkdünya bir kahkaha inliyor saatkorkular içinde yemyeşil başaksonsuz çığlıklarla derdi dinmeyengençlerin ruhunu ben hançerledimo coşan gönlüne hükmedemiyenbir kızın sesine kendimi verdimbakıp durdum sana çılgın ve şaşkınve düştüm o meşhur belalı derdesesler sırrı gibi sendeki aşkınkaynıyor kaynıyor bilinmez yerdeaşk ver ey can gülüm bize bir aşk verbu aşk parça parça cinnet ve neşeyağmurlar yağar da caddeler titrerben bir şey ararım hep köşe köşesen aşkı çıldırtan bir garip kızdınne sunaydı adın ne de canandıeridin eridin içime sızdınbenim yalnızlıkta hafızam yandısoldu menekşeler kokular bittive kelimelerim bitecek gibiaşk bizi bırakıp ilk ana gittiellerim evreni itecek gibizaman bir an gibi birden biterkenben son kelimeyi seçemiyorumaşklar için çok geç ya da çok erkenşiire bir kefen biçemiyorumbir şiir yazılmış eksik ve yarımşafaklarsa henüz kurşunlanmamışlayyanın uykusu ve rüyalarımalevler içinde henüz yanmamışbu şiir ne diye sormadın layyabilseydin yeni bir mevsim olurdusonunda kendini vurmadın layyagöründü kayboldu sevdanın yurduçengelkoy kıyısı bekârderesisokağında yoksul bir evde şimdikaybolur sesimde layyanın sesikimdim ben bilinmez ve layya kimdikapanır senin de gözlerin layyafakülte kapısı yerinde dururbeni deli etti bir garip rüyaseni de perişan bir garip gururSıtkı Caney