Zahmetli Bir Yara

Çığrımdan çıkıyorum ansızın işteGünün yaşanacak son ayrıntısındanKafamda saatlerce ağrıyacak hünerdeBir mısranın gece vardiyasındanÇığrımdan çıkıyorum ansızın işteCan havliyle uğruyorum yüzüneBoş bir umut değil bu, yitirilen duygununOkunur kimliği çizgilerinde onunYüzün ki cömerttir seğirirken deCan havliyle uğruyorum yüzüneBoynun da boy verirken işte omuzlarındaYoktu orda sanki demin, ezik bir çiçektiElindeki kitabın sayfaları arasındaHızlanan atışlarını, kalbimi demliyor şimdiBoynum da boy verirken işte omuzlarındaYürüyünce memelerine o sahici oylumKarnına toprağı özendiren kıpırtıTeninden avuçlarıma rahmetli bir terOlanca tohum nerdeyse yeryüzüne çıkacaktıYürüyünce memelerine o sahici oylumPeş peşe düşüyoruz, her şey buzSevda bizi tutmuyor, bu sözün altını çizÇoktan bellidir, az sonra yineHakkımız yenecek, yarınların ateşinePeş peşe düşeceğiz, her şey buzBu şiir böyledir hep, terken buz oluveren mısraSırada hep en geri, hakkı hep yenecektirTam ortamızdan vuran, bir zahmetli yaraMutlu aşkın acısına gönüllü atıldıkçaEkmekler gül örtüye, kalbim yüzüneNasır tutmayan terle sarılıncaya kadarBu şiir böyledir hep, buz oluveren mısra.