Efendim Almış Züğürtlük

Efendim almış züğürtlükKaşa beni göze beniSürükler yıl cepte dörtlükYaz bahar kış güze beni

Dedim: Züğürtlük çelebiNedir ezdiğin sebebiBen değilim yoğurt gibiYağım çıkar öze beni

Ateş belli yakışındanGünlük belli kokuşundanMüflüslüğün yokuşundanKurtar çıkar düze beni

Dedi: Dinlemem ben çeneBakalım beş yüze bineAl da nişangahı deneÇeşmin süze süze beni

Değil şimdi sırayılaPadişahlık parayılaSikke ile turayılaMuhtaç sanma söze beni

Seyrani ye şöyle böyleNe suçu var ise söyleŞanına düşeni eyleAyna etme yüze beni