Kan Ağlasın Bu Dîde-i Dürbârım Ağlasın

Mersiye

Kan ağlasın bu dîde-i dürbârım ağlasınAnsın benim o yâr-ı vefâdârım ağlasınÇeşm ü dehân u ârız u ruhsârım ağlasınBaşdan başa bu cism-i siyehkârım ağlasınAğyârım ağlasın bana hem yârım ağlasınGûş eyleyen hikâyet-i Esrâr’ım ağlasınNâdîde bir güher telef etdim dirîg u âhHâk içre defnedîp gerü gitdim dirîg u âh

Zât-ı şerîfi âleme bir yâdigâr idiFakr u fenâ vü aşk u hüner berkarâr idiHer şeb misâl-i şem benim ile yanar idiSâve gibi yanımda enîs-i nehâr idiHakkâ tamâm âşık idi yâr-ı gâr idiBir kaç zaman muammer olaydı ne var idiAllâh verdi aldı yine kurb-i HazreteBiz kaldık ile intizâr rûz-i kıyâmete

Âhir nefesde sohbeti oldu muhabbet âhBir yâre urdu bağrıma âh derd-i firkat âhGelmezdi hîç kalb-i fakîre bu sûret âhEy kâş etmeyeydim o âşıkla sohbet âhTelh etdi kâmımı o zehrnâk şerbet âhEyvâh elden o gül-i handânım aldı mevtEsrâr’ım aldı cümle dil ü cânım aldı mevt

Meydân-ı Mevlevîde nişân âşikâr edipPervâz ederdi şevk ile Ankâ şikâr edipEylerdi nây u defle semâ âh u zâr edipBulmuşdu kân-ı matlabı Hak’da karâr edipAlmışdı müjde kûyuna yârın güzâr edipGitdi ne çâre Gâlib’i hasretli yâr edipOlsun visâl-i Hazret-i pîrânla kâmyâbKıldı karîn-i kabri Fasîh-i felekcenâb