Hoşça Bak Zâtına Kim Zübde-i Âlemsin Sen

Ey dil ey dil niye bu rütbede pür gâmsın senGerçi vîrâne isen genc-i mutalsamsın senSecde-fermâ-yi melek zât-ı mükerremsin senBildiğin gibi değil cümleden akvâmsın senRûhsun nefha-i Cibril ile tev’emsin senSırr-ı Hak’sın mesel-i İsi-i Meryem’sin sen

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Merteben ayn-ı müsemmâdadır esmâ sanmaMerciin Hâlik-i eşyâdadır eşyâ sanmaGördüğün emr-i muhakkakları rü’yâ sanmaBaşkasın kendini sûretle heyûla sanmaKeşf ile sâbit olan mâ’niyi dâ’vâ sanmaHakkına söylenen evsâfı müdârâ sanma

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

İnleyip sırrını fâşeyleme ağyâra sakınDüşme bilmezlik ile varta-i inkâra sakınDeğmesin âhların kâkül-i dildâra sakınSonra Mansûr gibi çıkman olur dâra sakınArz-ı acz etmeyesin yâreden ol yâra sakınBulduğun cevher-i âlîleri bîçâre sakın

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Sendedir mahzen-i esrâr-ı mahabbet sendeSendedir mâ’den-i envâr-ı fütüvvet sendeGizli gizli dahi vardır nice hâlet sendeMa’rifet sende hüner sende hakiykât sendeNazar etsen yer ü gök duzâh u cennet sendeArş u kürsiyy ü melek sendedir sende

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Hayftır şâh iken âlemde gedâ olmayasınKeder-âlûde-i ümmîd ü recâ olmayasınVâdî-i ye’se düşüp hiç ü hebâ olmayasınYanılıp rehrev-i sahrâ-yı belâ olmayasınÂdeme muttasıl ol tâ ki cüdâ olmayasınSecdeler eyle ki merdûd-i Hüdâ olmayasın

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Merk-i hâtif gibi bu kayd-ı sivâdan güzer etErişen hâr u hasa âteş-i aşkı siper etDâmenin tutmaya âsâr-ı alâyık hazer etŞems veş hâhiş-i Munlâ ile azm-i sefer etSâf kıl âyineni kâbil-i aks-i suver etHele bir cem’-i havâs eyle de Gâlib nazar et

Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin senMerdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen