Pişman Değilim

Pişman değilim, seslenmiyorum, ağlamıyorumHer şey geçer ak elmalıkların üstünden bir sis gibiAltın rengine bürünüp, solup gidiyorumBir daha geri gelmeyecek gençliğim.

Sen, bir daha çarpmayacaksın öyleKalbim! Ayazların üşüttüğü, öyle serin…Ve bu akağaçların kumaşı ülkesi bileArtık heves vermiyor gönlüme yalınayak dolaşmak için.

Serseri ruhum benim! Gittikçe daha azCanlandırıyorsun ateşini dudaklarımınEy benim kaybolan diriliğim,Deliliği gözlerimin ve taşkın ırmağı duygularımın.

Artık daha az şey ister oldum dileklerimdeAh ömrüm benim! Yoksa seni bir düşte mi gördüm?Sanki sessiz bir bahar sabahı erkendenDörtnala geçip gidiyormuşum gibi düş renkli bir at üstünde.

Sessizce dökülüyor akçaağacın yapraklarından bakırHepimiz, hepimiz tükeneceğiz bu dünyada.Sonsuza dek kutlu ol sen, sonsuza kadar yükselBir çiçek gibi açıp, sonra öleyim diye geldin buraya