Sergey Yesenin

Bendler

Kendi yeteneğimiÇok iyi biliyorum. BenceŞiir - pek öyle zor iş değil.Her şeyden zoru,Bana acı çektiren yurt sevgisidirdoğrusu.

Dizecikler yazmak,Methiyeler,Bir kıza, ayışığına, yıldızlaraBunu herkes becerir.Oysa başka duygularım benim, kemiriyor kalbimiVe başka düşüncelerim.... eziyor beynimi.

Bir saz şairi olmak istiyorumİstiyorum bir de vatandaşHerkes gibi kibirliÖrnek ve çağdaş.Üvey oğlu değil SSCB'nin.

Uzunca bir süre kaçtım Moskova'dan, ki,Hünerli bir şekildeİyi geçindiğim söylenemezdi milislerleOnlar ki her sarhoşluk rezaletimde beniTıkmışlardı kodeslere

Gösterdikleri nezakete teşekkürlerFakat hoş değil uyumakKuru bir sedir üzerindeVe sarhoş sesleDizeler okumakNezaret-i kaderi hakkındaBedbaht bir kanaryanın.

Kafes kuşunuz değilim ben sizin!Ben şair!Bir tutmayın beni Demyan* Memyan'la.Kabul, bazen körkütük sarhoş oluyorum,Fakat bunun için gözlerimdeHarikulâde açılıp saçılıyor dünya.

(...)

Sisli bir nehrin içindeKoşuyor günler seller gibiBelirip kayboluyorKâğıttaki harfler gibi.

Moskova'dan geldim Bakü'yeZanaatin şiirinden bahsediyor Çagin bize:"Bak, diyor,Daha iyi değil mi kilisedenŞu kuleleri kara petrol şadırvanlarınınMistik bulutlar tak etti canımıza şair.Anlat artık güçlü olanıŞöyle dimdik ayakta duranı."

Petrol, bir acem halısı gibiYatıyor suyun üzerinde.Ve akşam karaltısıSerpiyor çuvalından göğün yıldızlarınıAma ben de hazırımTertemiz bir yürekle ant içmeyeFenerlerinMuazzam yıldızlar olduğuna, Bakü'de.

Endüstrinin kudreti hakkında düşüncelerle doluyum.İnsan gücünün sesini dinliyorum.Bize yetiyor - yıldızlardan öte -Işıması göğünDünya üzerinde yaktığımız bu yapay ateşle

İşte boynumun üstündeAyık bir başlaDiyorum ki:"Hey Sergey,Gelip çattı zamanımızSessizce oturup açalım Marks'ıÇözmek içinSatırlardaki sıkıcı aklı."