Dördüncü Temrin: Kekeme

Pompei'nin göklerinde anason ve maltdüşüyor kuytu adımlarıyla müteşairdüşüyor hatırlamanın çarkına yara dediğinzatülcenp tavuklar geçiyor laklı kapaklardan ilh ilh ilhey sırı dökülen aynalardan geçen ince mülksat resim çektirir gibi bakan yağlı suratları

(anılarını satarak geçinen bir gazi tanımıştımsiyahlar içinde cüzzamlı)

taşıyor foseptik çukurları belediye çaresizson blues çalıyor ama ne kadar basitsinizkentleri dolaşan söylendolara endeksli gölge bulmuş vitrininigeçiyorum zavallı mankenlere basarakbalgam olup akıyor afiş aşkları

barlarda üstsüz garsonlar şiir okuyormutsuz hanımlar kadehte boğuyor kocalarını''şeyy'' diyor biri ''amuda da kalkar mısınız? ''''adım Şakir'' diyorum ''törpü taşımam! ''

duymuyor kimse orada değilim çünki