Bileklerimde Kararan Aya Söylenmiştir

ı. esmer bir çakmaktaşıyım hâlâaffetsin beni günahlarımbileklerimde giderek derinleşen kesiksen ve solgunluğum; gökyüzüayın elinde büyüyen acımbir sakarlığım ben diyorumbir paltom bile vardı bir zamanduymuyor kimsebiri sesleniyor ordan-çık da eğlendir bizi

ıı. ah kime seslensem sen değilsinben buradasesimde bozkırın nezaketibozkırın hıncıkan ve bilgelikah bir yere döküldüm ki sonsuzuzak desem, eski desemve sökülüp gelen ayrılıktercih ve felaketbiri sesleniyor-çık da avut bizi

ııı. ama bu sokak, bu arka bahçedeağır ağır geçiyorum boşluğun içindeney boş odaların hıncıçekmecelerin, rafların uykusuey yeni sözlerdeki buğuiçli adamların kaldırdığı cenazeişte döndüm ve oturdum eski masamapikapta “yalan dünya” her şey bomboşçayda eski bir kederhavada gecenin huyubiri…

ıv. biliyorum, iyi olmadı bu provabiliyorum dört mevsim, bir yıl, kara proletaryagurme mi olsam şimdi, kanaat önderi miah cebimdeki çakıyla kazıdığım masalki acının sesi var, söylemiştimbir alık yüzüyle geçtim salondanve unuttum ardımdan söylenenleritaşa dönüştüm, yağmura ve kışaüçünün de belleği yoktur diyorlar oradan

-hadi çık da unut bizi