Çobanca

İster taşa tutun, ya da hoş görün,Okudum Çobanca, yazdım Çoban'caBaşımı koparıp yerlerde sürün,Ölmeden kabrimi kazdım Çoban'ca.

Öğrettiği her sır, bildiği Hûda,Can cana, ruh ruha kaldığı Hûda,Dersini, ilmini aldığı Hûda;Bu sevgi peşinde gezdim Çoban'ca.

Tanıdığı çoktu, talipleri yok,Herkes ona attı zehir saçan ok,Aklımı yitirdim geçirirdim şok;Kendi benliğimi ezdim Çoban'ca.

Hakk'ı zikir eyler insan seçmezdi.Hiç kimseye ayrı paha biçmezdi,Hatır gönül sayar, döküp saçmazdı,Dostluk deryasında yüzdüm Çoban'ca

O sultan, o cihan bedendeki baş,Güneşteki ziya, bitkilerde yaş,Sefil Selimî'niz o güzelde kaş,Halk için şahsımı üzdüm Çoban'ca...