Sefa Kaplan

İstanbul Gazeli

gecedir kandillerden mevsime eylül düşerbir gül tenhalaşırken kıbleme bin gül düşer

ömrüm kuşatmalarında beyhude bir intiharacılar yaylım ateş-vurulur bülbül düşer

alkol girdaplarında direniriz yine debir damla gözyaşıdır, mektuplarda pul düşer

mezarlık boylarında panayır ve sirklerdeölüme zengin giren, dirime yoksul düşer

tedirginliği vaktin üretirken kendinigecedir tabutumdan hâlâ İstanbul düşer

İnsan Bir Yalnızlıktır