Sefa Kaplan

Cinnetten Cennete

cesetlerinden cinnetler devşirdiğim bu kent-ben ölürüm ah gülüm- cennete döner bir gün

ömrümün hikayesi buğulu bir intiharbu titrek aydınlığım apansız söner bir gün

dünya değirmeninde kavrulmuş bir türküyümyarı açık perdeler yüzüme iner bir gün

canlı geldi bedenim cesur bir cinayetetabutum toparlanır acılar diner bir gün

koy kıblene kalbini secde vur tabut üzreömrümüz musallada bu hüznü yener bir gün

zaten neyimiz kaldı bu yorgun bedenimizkörpecik omuzlara usulca biner bir gün

babam kimin katili ben kimin maktulüyümşol böcek aşireti belki de siner bir gün

eziyeti banadır gözü kanlı geceninben ölürüm bu dünya cennete döner bir gün

'İnsan Bir Yalnızlıktır'